Nimesil – informacje o leku, dawkowanie oraz przeciwwskazania

Opublikowano 11.10.2021

Nimesil – informacje o leku  dawkowanie oraz przeciwwskazania

Nimesil to wyrób medyczny zawierający w swoim składzie nimesulid (łac. Nimesulidum), będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) oraz sacharozę jako substancję pomocniczą. Lek ten ma zastosowanie w leczeniu ostrego bólu oraz przy bolesnym miesiączkowaniu. Decyzja o zastosowaniu tego leku u pacjenta powinna być podejmowana indywidualnie dla każdego pacjenta. Produkt leczniczy Nimesil wydawany jest na receptę i nie podlega żadnej refundacji. Przeznaczony jest do stosowania u osób dorosłych oraz dzieci powyżej 12 roku życia. Przy stosowaniu nimesulidu należy pamiętać by nie przyjmować równocześnie innych środków przeciwbólowych!

Informacje ogólne, stosowanie oraz dawkowanie preparatu Nimesil

Preparat Nimesil występuje pod postacią granulatu koloru jasnożółtego o pomarańczowym zapachu. Aktualnie w obrocie znajdują się opakowania zawierające 9 lub 30 saszetek zawierających po 100 mg substancji aktywnej, czyli niemesulidu. Zawartość saszetki należy rozpuścić w odpowiedniej ilości płynu np. 1/2 szklance wody w temperaturze pokojowej. Działanie leku polega na hamowaniu czynności cyklooksygenazy, czyli enzymu biorącego udział w syntezie prostaglandyn. Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu. Maksymalne stężenie leku we krwi jest osiągane po upływie 2-3 godzin. W większości Nimesil metabolizowany jest w wątrobie a wydalany jest głównie w moczu. 

Lek Nimesil stosowany jest w leczeniu ostrego bólu oraz podczas bolesnego miesiączkowania. Produkt należy przyjmować przez najkrótszy możliwy czas, co zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Produkt ten powinien być zażywany jedynie gdy poprzednie terapie przeciwbólowe nie przynosiły oczekiwanych efektów. Maksymalny czas nieprzerwanego stosowania wynosi 15 dni! Jeśli oczekiwany efekt przeciwbólowy nie nastąpił, należy zakończyć leczenie. Dawkowanie leku dla dorosłych oraz dzieci powyżej 12 roku życia to 100 mg (1 saszetka) dwa razy na dobę po posiłkach. Nie zachodzi konieczność zmniejszania dawki u pacjentów w wieku podeszłym. Łagodne lub umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie są przeciwskazaniem do stosowania Nimesilu. 


Możliwe działania niepożądane produktu Nimesil

Przyjmowanie leku w prawidłowej dawce, jedynie przez czas konieczny do złagodzenia objawów bólowych zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane po zastosowaniu preparatu Nimesil dotyczyły przewodu pokarmowego np. nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból w podbrzuszu, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Crohna, zapalenie błony śluzowej żołądka. Innymi możliwymi działaniami niepożądanymi mogą być: niedokrwistość, małopłytkowość, nadwrażliwość, anafilaksja, hiperkaliemia, lęki, niepokój, koszmary senne, zawroty i bóle głowy, senność, zamazane widzenie, szybkie bicie serca ,nadciśnienie, uderzenia gorąca, duszność, skurcz oskrzeli, zapalenie wątroby, świąd, wysypka, rumień, krwiomocz, zatrzymanie moczu, obrzęki, złe samopoczucie. Bardzo rzadko mogą wstąpić reakcje pęcherzowe, zespół Stevensa-Johnsona oraz martwica toksyczno-rozpływna naskórka. W razie wystąpienia niewielkich oznak wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych należy niezwłocznie odstawić produkt Nimesil. Prawdopodobieństwo ciężkich reakcji skórnych jest największe w pierwszym miesiącu stosowania leku. Rozwagę należy zachować przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia preparatem Nimesulid u osób z czynnikami ryzyka wystąpienia chorób układu krążenia, takich jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu. 

Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, zaburzenia równowagi lub senność należy unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn po zażyciu preparatu Nimesil


Przeciwwskazania, działania niepożądane oraz środki ostrożności

Zarówno ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz zaburzenia czynności wątroby stanowią przeciwwskazanie do stosowania leku Nimesulid. Jeśli podczas leczenia dojdzie do nagłego pogorszenia funkcji nerek, terapię należy niezwłocznie przerwać. Dodatkowymi przeciwwskazaniami do zażycia preparatu są: znana nadwrażliwość na nimesulid lub inny składnik leku, przebyta reakcja nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, jednoczesne przyjmowanie leków toksycznie działających na wątrobę, uzależnienie od leków, alkoholu, narkotyków, czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, krwawienie do ośrodkowego układu nerwowego w przeszłości, inne czynne krwawienia lub choroby przebiegające z krwawieniem w wywiadzie, ciężkie zaburzenia krzepnięcia, ciężka niewydolność serca, pacjenci z gorączką, objawami grypopodobnymi, trzeci trymestr ciąży i okres karmienia piersią. Należy pamiętać, by w czasie kuracji preparatem Nimesil nie stosować innych środków przeciwbólowych!


Podczas stosowania preparatu leczniczego Nimesil należy monitorować osoby zawierające leki przeciwzakrzepowe takie jak warfaryna lub kwas acetylosalicylowy, ponieważ może dojść do zwiększenia ich siły działania oraz niekontrolowanego krwawienia. Przyjmowanie przez dłuższy czas leków należących do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych może być zwiększone z nieznacznie większym ryzykiem powstawania zatorów i występowania zawału serca lub udaru. Nie ma wystarczających danych mogących wykluczyć takie działanie preparatu Nimesil. Ponieważ nimesulid może powodować zaburzenia czynności płytek krwi, należy pamiętać o ostrożności przy stosowaniu tego leku u pacjentów ze skazą krwotoczną. Jeśli chory musi jednoczasowo stosować preparaty zawierające kwas acetylosalicylowy lub inne leki zwiększające ryzyko krwawienia, należy pomyśleć o rozpoczęciu leczenia lekami o działaniu ochronnym na błonę śluzową żołądka takich jak mizoprostol czy inhibitory pompy protonowej. Kortykosteroidy, leki hamujące agregację płytek (np.klopidogrel), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) mogą wpływać na zwiększenie ryzyka wystąpienia choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy i krwawienia z przewodu pokarmowego. Nimesulid może powodować chwilowe osłabienie działania furosemidu na wydalanie sodu oraz potasu i osłabienie jego efektu moczopędnego. Dodatkowo jest możliwe zmniejszanie skuteczności działania leków przeciwnadciśnieniowych z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny i antagonistów angiotensyny II. Lek Nimesil może także wchodzić w interakcje z: solami litu, teofiliną, digoksyną, cymetydyną, środkami o działaniu zobojętniającym np. wodorotlenkiem glinu, metotreksatem, kwasem walprolinowym, kwasem salicylowym oraz cyklosporynami. 


Preparat Nimesil zawiera sacharozę, więc należy to uwzględnić podając go pacjentom z cukrzycą. Osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinny przejmować tego produktu leczniczego.  


Lek Nimesil jest przeciwskazany w III trymestrze ciąży. Jego działanie może mieć negatywny wpływ na przebieg ciąży i rozwój embrionu i płodu. Zwiększa się również ryzyko poronienia, zaburzeń budowy serca płodu, wytrzewienia, wystąpienia zaburzeń czynności nerek, płuc oraz serca. Produkty zawierające nimesulid mogą hamować skurcze macicy prowadząc do opóźnienia lub przedłużenia porodu. Produkt Nimesil nie powinien być także stosowany przez kobiety planujące w niedługim okresie czasu zajść w ciążę. W czasie kuracji nie należy także karmić piersią. 


Objawy przedawkowania preparatu Nimesil to: śpiączka, senność, wymioty, ból w nadbrzuszu. W rzadkich przypadkach może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek zatrzymanie oddechu lub śpiączka. Nie ma specyficznej odtrutki, dlatego leczenie może być jedynie objawowe. W przypadku wczesnego okresu zatrucia (do 4 godzin od spożycia) zalecane jest indukowanie wymiotów podawanie węgla aktywnego. Należy także monitorować czynność wątroby i nerek.