Letrox 150- E-recepta - recepta online z konsultacj膮 | cena,dawkowanie, przeciwwskazania

Opublikowano 21.11.2023

Letrox 150  E recepta   recepta online z konsultacj膮 | cena dawkowanie  przeciwwskazania

Letrox 150

Otrzymaj konsultacje lekarsk膮 na ten lek bez wychodzenia z domu.

Letrox 150 jest to wyrób medyczny wykorzystywany w sytuacjach, kiedy niezbędne jest leczenie hormonami tarczycy. Substancję czynną leku stanowi lewotyroksyna, której mechanizm działania jest taki sam, jak naturalnie występującego hormonu tarczycy - tyroksyny. Tabletki Letrox 150 są dostępne tylko i wyłącznie na receptę.

Nazwa preparatu Letrox 150
Substancje czynne Levothyroxinum natricum
Dost臋pno艣膰 Na recept臋
Posta膰
  • Tabletki
Dawki
  • 150 mcg (Tabletki)

Spis tre艣ci

Czym jest Letrox 150 ?

Letrox 150 to lek dostępny w postaci tabletek, posiadających linie podziału, dzięki czemu pigułki można dzielić na dwie równe dawki. Lek zawiera 150 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

Wskazania do stosowania leku Letrox obejmują:

  • Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii;

  • Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym, u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza);

  • Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza);

  • Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy;

  • Terapia wspomagająca w nadczynności tarczycy, w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy;

  • Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy;

  • U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy;

Preparat Letrox może być stosowany we wszystkich grupach wiekowych oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

e-Recepta online 58.99 Z艁

Leki na potencje, leki sta艂e, antykoncepcja sta艂a, przed艂u偶enie terapii w chorobach przewlek艂ych.

Czas realizacji do 1 godziny roboczej*

Antykoncepcja awaryjna 59.99 Z艁

Tabletka 'po', tabletka dzie艅 po, tabletka do 72h, pigu艂ka po.

Czas realizacji do 1 godziny roboczej*

Jaki jest mechanizm dzia艂ania?

Substancją czynną leku Letrox 150 jest lewotyroksyna, będąca syntetycznym analogiem naturalnie występującej tyroksyny. Organizm człowieka nie jest w stanie odróżnić hormonu egzogennego (zewnątrzpochodnego) od hormonu endogennego (wewnątrzpochodnego).

Lewotyroksyna, działając w identyczny sposób jak tyroksyna, wpływa na:

  • zwiększenie podstawowej przemiany materii (BMR);

  • zwiększenie komórkowego zużycia tlenu i temperatury ciała;

  • syntezę i wykorzystanie związków wysokoenergetycznych;

  • przyspieszenie procesów spalania, metabolizmu tłuszczów, białek i węglowodanów;

  • parametry biochemiczne osocza: redukuje stężenie cholesterolu, fosfolipidów i triglicerydów oraz powoduje wzrost stężenia glukozy i wolnych kwasów tłuszczowych;

  • przyspieszenie podziałów komórkowych, wzrostu, różnicowania i dojrzewania komórek;

  • zwiększenie pojemności minutowej i dynamiki krążenia, wzrost zużycia tlenu przez serce;

  • działanie chronotropowe i inotropowe dodatnie;

  • zwiększenie działania adrenergicznego;

  • zwiększa przesączania kłębuszkowe i diurezę, przy zmniejszonym wydalaniu substancji mineralnych: sodu, potasu, wapnia i fosforanów;

  • rozszerza naczynia skóry i zwiększa objętośc krwi krążącej;

  • pobudzająco na OUN.

Ponadto jest niezbędna w okresie wzrostu i rozwoju dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem ośrodkowego układu nerwowego. Brak tyroksyny w życiu płodowym i po urodzeniu wywołuje trwałe uszkodzenie OUN i powstanie kretynizmu.

Jaki jest sk艂ad leku?

Substancja czynna: 150 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

Substancje pomocnicze: cysteiny chlorowodorek jednowodny (częściowo obecny w tabletce jako cystyna), celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, tlenek magnezu, lekki, talk.

Jak stosowa膰 lek?

Dorośli: Całkowitą dawkę dobową należy przyjmować rano, na czczo, około pół godziny przed pierwszym posiłkiem, popijając odpowiednią ilością wody.

Dzieci: Najmłodsi również powinni przyjmować lek rano, na czczo, pół godziny przed pierwszym posiłkiem, popijając odpowiednią ilością wody. Jeżeli istnieje taka konieczność, pigułki można również stosować w postaci zawiesiny. W takim przypadku tabletki należy rozpuścić w 10-15 ml wody. Należy podawać rozpuszczoną zawiesinę dziecku, z dodatkową ilością płynu - ok. 5-10 ml. Należy przygotowywać codziennie świeży roztwór.

Stosowanie z różnymi produktami spożywczymi

  • produkty sojowe - mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny. Zanotowano przypadki zwiększenia stężenia TSH u dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, które były na diecie bogatej w soję. W celu uzyskania prawidłowego stężenia T4 i TSH może być konieczne zastosowanie niezywkle dużych dawek lewotyroksyny, dlatego podczas stosowanie diety obfitej w produkty sojowe zaleca się regularne monitorowanie stężenia hormonów we krwi. W niektórych przypadkach może być konieczne indywidulane dostosywawanie dawki.

  • kawa - należy unikać stosowania kawy z lekiem Letrox 150, ponieważ jednoczesne przyjmowanie tych produktów, może powodować zmniejszenie wchłaniania lewotyroksyny z przewodu pokarmowego. Zalecane jest zachowanie odstępu od pół godziny do godziny pomiędzy wypiciem kawy a zażyciem leku Letrox 150.

Jak dawkowa膰 lek u doros艂ych?

Dawka dobowa leku Letrox 150 powinna być ustalana indywidualnie, w oparciu o badanie lekarskie oraz wyniki badań laboratoryjnych.

Dawkę należy zwiększać o 25-50 ug w odstępach 2-4 tygodni. Zalecane dawki leku Letrox 150, różnią się w zależności od wskazań, w jakich pacjent przyjmuje lek.

Dawkowanie leku Letrox 150, w zależności od wskazań:

  1. Niedoczynność tarczycy.

    Dawka początkowa: 25 - 50 mikrogramów

    Dawka podtrzymująca: 100 - 200 mikrogramów

  2. Profilaktyka nawrotu wola, wole o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy.

    Dawka podtrzymująca: 75 - 100 mikrogramów

  3. Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy (wspomaganie leczenia tyreostatycznego).

    Dawka podtrzymująca: 50 - 100 mikrogramów

  4. Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworu złośliwego tarczycy.

    Dawka podtrzymująca: 150-300 mikrogramów

  5. Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy

    Dawka podtrzymująca: 200 mikrogramów przez 14 dni do momentu wykonania scyntygrafii

Szczególne środki ostrożności

Należy objąć szczególną kontrolą pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową serca oraz z ciężką, długotrwałą niedoczynnością tarczycy. Zaleca się, aby u tych grup chorych zacząć od małej dawki początkowej leku, która powinna być zwiększana powoli w dużych odstępach czasu z jednoczesnym monitorowaniem stężenia hormonów tarczycy. Czynność tarczycy najlepiej kontrolować, mierząc poziom TSH w surowicy krwi, ponieważ niektórzy pacjenci mogą mieć zwiększony T4 lub fT4.

W badaniach również wykazano, że pacjenci o małej masie ciała oraz pacjenci z dużym wolem, mogą również odnieść korzyści z mniejszych dawek.

Jak dawkowa膰 lek u dzieci?

Dawkowanie preparatu dzieci, tak samo jak u dorosłych różni się w zależności od wskazania oraz powinno być ustalane na podstawie badania lekarskiego oraz wyników badan laboratoryjnych.

Dawki preparatu Letrox 150, w zależności od wskazania:

  1. We wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy

    Dawka początkowa w nabytej niedoczynności tarczycy: 12,5 do 50 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na dobę. Dawkę należy zwiększać co 2-4 tygodnie, w zależności od obrazu klinicznego oraz wyników badań hormonów tarczycy oraz TSH, aż do osiągnięcia dawki substytucyjnej

    Dawka podtrzymująca w nabytej niedoczynności tarczycy: 100 do 150 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na m² powierzchni ciała na dobę

    Zalecana dawka początkowa u noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, wymagających szybkiej substytucji: 10 do 15 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące. Następnie dawka powinna być ustalana indywidualnie, w oparciu o obraz kliniczny, stężenia hormonów tarczycy i wartości TSH.

Najcz臋stsze dzia艂ania niepo偶膮dane

Do najczęściej występujących działań niepożądanych (częstotliwość ≥ 1/10), można zaliczyć:

  • kołatanie serca,

  • bezsenność,

  • ból głowy.

Inne często występujące skutki uboczne (częstotliwość ≥ 1/100 do

  • nadczynność tarczycy

  • tachykardia

  • nerwowość

Rzadziej wyst臋puj膮ce dzia艂ania niepo偶膮dane

Rzadko (częstotliwość ≥ 1/10 000 do występującym działaniem niepożądanym jest pojawienie się rzekomego guza mózgu. Rzekomy guz mózgu to objawy wzmożonego ciśnienia śródczaskowego, mimo że w badaniach obrazowych nie uwidoczniono guza, a skład płynu mózgowo-rdzeniowego jest prawidłowy. Ten skutek uboczny najczęściej obserwowany jest w populacji pediatrycznej.

Skutki uboczne, których częstotliwość jest nieznana, to: nadwrażliwość na substancję czynną lub substancję pomocniczą, zaburzenia rytmu serca (arytmie), dusznica bolesna, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, nadmierna potliwość, niepokój, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, osteoporoza w czasie stosowania dawek supresyjnych lewotyroksyny - szczególnie u kobiet w okresie pomenopauzalnym głównie podczas leczenia przez dłuższy okres czasu, uderzenia gorąca, zapaść naczyniowa u niemowląt urodzonych przedwcześnie z małą masą urodzeniową, zaburzenia miesiączkowania, biegunka, wymioty i nudności, zmniejszenie masy ciała, drżenie, nietolerancja wysokiej temperatury, gorączka.

Gdzie mo偶na zg艂asza膰 dzia艂ania niepo偶膮dane leku?

Jeśli pacjent podejrzewa u siebie występowanie objawów niepożądanych preparatu powinien powiadomić o tym jak najszybciej wyspecjalizowany personel medyczny. Informacje o ewentualnych działaniach ubocznych są przekazywane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Jakie s膮 przeciwwskazania do stosowania leku?

Leczenie hormonami tarczycy jest przeciwwskazane, w następujących sytuacjach:

  • nadwrażliwości na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą,

  • nieleczonej nadczynności tarczycy,

  • nieleczonej niedoczynności nadnerczy,

  • nieleczonej niedoczynności przysadki (w niewydolności kory nadnerczy wymagającej leczenia),

  • ostrego zawału mięśnia sercowego,

  • ostrego zapalenia mięśnia sercowego,

  • ostrego zapalenia serca.

U kobiet w ciąży przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku zawierającego lewotyroksynę oraz preparatu tyreostatycznego.

Specjalne ostrze偶enia i 艣rodki ostro偶no艣ci

Przed włączeniem leczenia preparatem Letrox, należy wykluczyć lub wprowadzić odpowiednią terapię, następujących stanów chorobowych:

  • choroba wieńcowa;

  • dusznica bolesna;

  • nadciśnienie tętnicze;

  • niedoczynność przysadki lub kory nadnerczy;

  • guzek autonomiczny.

Powyżej wymienione stany chorobowe należy wykluczyć przed wykonaniem testu supresyjnego tarczycy. Wyjątkiem jest podejrzenie autonomicznej czynności tarczycy, która może być przyczyną wykonania testu supresyjnego tarczycy.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Letrox, w następujących sytuacjach klinicznych:

Zaburzenia kory nadnerczy. Przed włączeniem terapii lewotyroksyną, należy rozpocząć od odpowiedniego leczenia zastępczego zaburzeń kory nadnerczy, aby uniknąć ostrej niewydolności kory nadnerczy.

Chorobą wieńcowa, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca z tachykardią, zapalenie mięśnia sercowego bez ostrego przebiegu, długotrwała niedoczynność tarczycy oraz zawał mięśnia sercowego w wywiadzie. Pacjenci obciążeni tymi chorobami, powinni być pod stałą, ścisłą kontrolą laboratoryjną i zalecane jest częstsze monitorowanie stężenia hormonów tarczycy, ponieważ w tej grupie chorych należy szczególnie unikać nawet łagodnej nadczynności tarczycy indukowanej lekami.

Wtórna niedoczynność tarczycy. W przypadku stwierdzenia tej jednostki chorobowej, powinno się najpierw wykluczyć niedoczynność kory nadnerczy. W przypadku potwierdzenia niedoczynności kory nadnerczy, należy w pierwszej kolejności włączyć leczenie substytucyjne (hydrokortyzon). Pacjenci z niedoczynnością kory nadnerczy lub przysadki, poddani terapii hormonami tarczycy, bez odpowiedniego leczenia kortykosteroidami mogą rozwinąć przełom nadnerczowy (ostrą niewydolność kory nadnerczy - kryzys Addisona).

Niemowlęta urodzone przedwcześnie z bardzo małą masa urodzeniową. Rozpoczynając leczenie lewotyroksyną w tej grupie pacjentów, należy ściśle monitorować parametry hemodynamiczne, ponieważ może wystąpić zapaść krążeniowa spowodowana niedojrzałą czynnością nadnerczy.

Autonomiczna czynność tarczycy. W sytuacji podejrzenia tej jednostki chorobowej, przed wdrożeniem terapii lewotyroksyną zaleca się przeprowadzenie testu z TRH lub wykonanie scyntygrafii supresyjnej.

Kobiety w wieku okołomenopauzalnym za zwiększonym ryzykiem wystąpienia osteoporozy. Ważne jest, aby w tej grupie pacjentek dobrać możliwie najmniejszą, skuteczną dawkę lewotyroksyny, aby uniknąć większych niż fizjologiczne stężeń lewotyroksyny w surowicy krwi. Zaleca się również częstsze monitorowanie czynności tarczycy.

Należy unikać stosowania hormonów tarczycy w celu redukcji masy ciała. U pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy, zazwyczaj stosowane dawki nie prowadzą do utraty masy ciała. Wyższe dawki mogą wywołać poważne i potencjalnie zagrażające życiu skutki uboczne, szczególnie gdy są łączone z niektórymi lekami zmniejszającymi masę ciała, zwłaszcza aminami sympatykomimetycznymi.

Zamiana na inny produkt leczniczy zawierający lewotyroksynę. Należy dokładnie kontrolować stan pacjenta, w tym przeprowadzać ocenę kliniczną i badać parametry w okresie przejściowym, ze względu na potencjalne ryzyko zaburzeń funkcji tarczycy. W niektórych przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki.

Padaczka. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie, ponieważ podczas stosowania leku Letrox 150 istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia drgawek.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych. Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy, ze względu na interakcję biotyny i streptawidyny, co może prowadzić do fałszywie obniżonych lub fałszywie podwyższonych wyników. Ryzyko tego wpływu wzrasta w miarę zwiększania dawki biotyny.

Przy interpretacji wyników badań laboratoryjnych, szczególnie jeśli wyniki nie są zgodne z obrazem klinicznym, należy wziąć pod uwagę możliwość wpływu biotyny. Jeśli pacjent przyjmuje produkty zawierające biotynę i wykonywane są badania czynności tarczycy, to pracownicy laboratorium powinni być poinformowani o tym fakcie. W miarę możliwości należy również wykorzystywać alternatywne metody pomiaru, które nie są podatne na wpływ biotyny.

Interakcje z innymi lekami

Hormony tarczycy mogą wchodzić w interakcję z następującymi wyrobami medycznymi:

Leki przeciwcukrzycowe. Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków zmniejszających stężenie glukozy we krwi (m.in. metforminy, glimepirydu, glibenklamidu i insuliny). Pacjenci chorujący na cukrzycę powinni mieć regularnie kontrolowaną glikemię, szczególnie na początku leczenia hormonami tarczycy oraz po zakończonej terapii tymi lekami. W razie potrzeby należy zmodyfikować dawkę leku przeciwcukrzycowego.

Pochodne kumaryny. Są to m.in. leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna i acenokumarol. Preparat Letrox 150 może nasilać działanie tych leków. Przy jednoczesnym stosowaniu obydwu leków, zaleca się regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi i w razie potrzeby zmienić dawkę leku przeciwzakrzepowego.

Żywice jonowymienne. Należą do nich między innymi takie związki, jak: cholestyramina, kolestypol, sole wapnia i sole sodowe kwasu sulfonowego żywicy polistyrenowej. Hamują one wchłanianie lewotyroksyny poprzez wiązanie hormonów w przewodzie pokarmowym, dlatego podczas równoczesnego stosowania obydwu leków, żywice należy przyjąć 4-5 godzin po przyjęciu produktu leczniczego Letrox.

Inhibitory pompy protonowej. Leki te poprzez zwiększenie pH żołądka, powodują zmniejszenie wchłaniania lewotyroksyny z przewodu pokarmowego. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków, należy regularnie monitorować poziom hormonów, ponieważ może być konieczne zwiększenie dawki lewotyroksyny.

Substancje wiążące kwasy żółciowe. Kolesewelam wiąże lewotyroksynę, a tym samym zmniejsza wchłanianie lewotyroksyny. Z tego powodu, przy jednoczesnym stosowaniu tych leków, należy przyjąć kolesewelam cztery godziny po zastosowaniu wyrobu medycznego Letrox.

Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin, leki zawierające żelazo, leki zawierające wapń. Preparaty te mogą osłabiać wchłanianie produktu leczniczego Letrox, dlatego należy go przyjmować przynajmniej 2 godziny przed przyjęciem tych preparatów.

Sewelamer i węglan lantanu. Mogą one zmniejszać biodostępność lewotyroksyny. Niedoczynność tarczycy występuje bardzo rzadko u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują sewelamer i lewotyroksynę. Zaleca się dokładne monitorowanie poziomu TSH u pacjentów leczonych tymi lekami.

Propylotiouracyl, glikokortykoidy oraz beta-adrenolityki (szczególnie propranolol). Związki te hamują przekształcanie postaci T4 do T3 hormonu i prowadzą do zmniejszenia frakcji T3 w surowicy krwi.

Amiodaron i środki kontrastujące zawierające jod. Substancje te z powodu dużej zawartości jodu mogą przyczyniać sie do powstania niedoczynności, jak i nadczynności tarczycy. Z uwagi na możliwość istnienia guzka autonomicznego, zaleca się szczególne monitorowanie pacjentów z jego podejrzeniem. Amiodaron powoduje hamowanie przekształacania T4 do T3, co w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia T4 w osoczu oraz zwiększenia poziomu TSH. Z tego powodu, u pacjentów stosujących jednocześnie obydwa leki, wskazane może być indywidulane dostosowywanie dawki.

Salicylany, dikumarol, furosemid, klofibrat. Leki te mogą wypierać lewotyroksynę z połączeń z białkami. Może to prowadzić to do chwilowego zwiększenia stężenia wolnych hormonów tarczycy, a następnie do ich całkowitego spadku.

Środki antykoncepcyjne zawierające estrogen, leki stosowane w hormonalnej terapii zastępczej po menopauzie. Podczas stosowania tych prepartów może zwiększyć się zapotrzebowanie na lewotyroksynę.

Sertralina, chlorochina/ proguanil. Preparaty te zmniejszają skuteczność lewotyroksyny i powodują zwiększenie TSH w osoczu.

Wpływ leków indukujących cytochrom P-450. W tej grupie leków znajdują się między innymi substancje, takie jak: ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, barbiturany oraz leki zawierające ziele dziurawca zwyczajnego. Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków może być konieczne zwiększenie dawki hormonu tarczycy, ponieważ leki o właściwościach pobudzającyh ten enzym mogą zwiększać wątrobowy klirens leowtyroksyny, co zmniejsza jej stężenie w osoczu.

Inhibitory proteazy. Istnieją doniesienia, że lewotyroksyna przy jednoczesnym stosowaniu z lopinawirem/rytonawirem traciła swoją skuteczność terapeutyczną. Pacjenci leczeni leowtyroksyną oraz inhibitorami proteazy równocześnie, powinni mieć kontrolowane stężenie TSH przynajmniej w pierwszym miesiącu po rozpoczęciu i/lub po zakończeniu terapii rytonawirem.

Inhibitory kinazy tyrozynowej. Leki te mogą zmniejszać skuteczność lewotyroksyny. Pacjentów stosujących obydwa preparaty równocześnie należy poddać stałemu nadzorowi lekarskiemu, z uwzględnieniem badania czynności tarczycy. Jeżeli zaistnieje taka konieczność, zaleca się zmodyfikowanie dawki lewotyroksyny. Do inhibitorów kinazy tyrozynowej, należą np. imatynib, sunitynib, sorafenib, motesanib.

Orlistat. Równoczasowe przyjmowanie tyroksyny z orlistatem może powodować niedoczynność tarczycy i/lub pogorszenie kontroli niedoczynności tarczycy. Przypuszcza się, że jest to skutek zmniejszonego wchłanianie lewotyroksyny.

Letrox 150 a alkohol

Preparat Letrox 150 nie wykazuje istotnych interakcji z alkoholem.

Letrox 150聽a ci膮偶a

Nie stwierdzono negatywnego wpływu lewotyroksyny na przebieg ciąży lub na zdrowie płodu/noworodka.

Utrzymanie odpowiedniego stężenia hormonów tarczycy w ciąży, jest niezbędne do utrzymania prawidłowego stanu zdrowia matki i dziecka. W okresie ciąży zapotrzebowanie na lewotyroksynę może się zwiększyć

Podwyższone stężenie TSH może pojawić się już w 4 tygodniu ciąży. W związku z tym, kobiety w ciąży, które przyjmują lewotyroksynę, powinny regularnie monitorować poziom TSH w każdym trymestrze, aby upewnić się, że wartości TSH w organizmie matki pozostają w zakresie referencyjnym dla danego etapu ciąży. Jeśli stężenie TSH w surowicy jest podwyższone, konieczne może być zwiększenie dawki lewotyroksyny w celu jego obniżenia. Po porodzie należy natychmiast przywrócić pierwotną dawkę lewotyroksyny stosowaną przed ciążą, ponieważ poziom TSH po porodzie jest zbliżony do wartości przedciążowych. Należy również wykonać badanie poziomu TSH w surowicy między 6 a 8 tygodniem po porodzie.

Nie zaleca się równoczesnego stosowania lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi jako dodatkowej terapii w leczeniu nadczynności tarczycy w trakcie ciąży. Leki przeciwtarczycowe, w przeciwieństwie do lewotyroksyny, mają zdolność przenikania przez barierę łożyska w ilościach, które mogą wpływać na rozwijający się płód. To może skutkować wystąpieniem niedoczynności tarczycy u dziecka. Z tego powodu w przypadku nadczynności tarczycy w czasie ciąży, zaleca się stosowanie tylko monoterapii niewielkimi dawkami leków przeciwtarczycowych.

Letrox 150 a karmienie piersi膮

Letrox 150 przenika do mleka kobiecego, ale stężenie lewotyroksyny podczas stosowania dawek terapeutycznych jest zbyt małe, aby spowodować rozwój nadczynności tarczycy lub zahamowanie sekrecji TSH u dziecka.

Letrox 150 a prowadzenie pojazd贸w mechanicznych

Nie wykonano badań dotyczących ewentualnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Należy pamiętać, by przed użyciem leku zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania lub skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, ponieważ każdy lek niewłaściwie stosowany może zagrażać życiu lub zdrowiu. Dokładne informacje dotyczące charakterystyki produktu znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania preparatu.

Dane zamieszczone w artykule, nie zastępują przepisów prawnych i nie mogą zostać podstawą do jakichkolwiek roszczeń.

Podsumowanie informacji dotycz膮cych leku Letrox 150

Substancja czynna: lewotyroksyna

Wskazania: leczenie niedoczynności tarczycy o różnej etiologii, zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza), leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy, terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy, pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy, test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy.

Zastosowanie: doustne 1-0,5 godziny przed posiłkiem, na czczo.

Dawkowanie: w zależności od wskazania oraz czyności tarczycy.

Główne przeciwwskazania: nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, nieleczona nadczynność tarczycy, nieleczona niedoczynność nadnerczy, nieleczona niedoczynność przysadki (w niewydolności kory nadnerczy wymagającej leczenia), ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostre zapalenie serca.

Główne działania niepożądane: kołatanie serca, bezsenność, ból głowy

Bibliografia

Charakterystyka Produktu Leczniczego "Letrox", dost臋pny online, [dost臋p 20.11.2023],

https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/3730/characteristic

Letrox 150 - Recepta online

Rozpocznij konsultacje:

Inni czytali r贸wnie偶

Rwa kulszowa - objawy i leczenie
Rwa kulszowa - objawy i leczenie

Rwa kulszowa to do艣膰 cz臋ste i utrudniaj膮ce codzienn膮 aktywno艣膰 schorzenie objawiaj膮ce si臋 jako b贸l promieniuj膮cy od odcinka l臋d藕wiowo-krzy偶owego kr臋gos艂upa a偶 do stopy.Czym spowodowana jest rwa kulszowa i jak sobie z ni膮 radzi膰?Leczenie mo偶e odbywa膰 si臋 za pomoc膮 lek贸w na recept臋 (recepta online).

Artyku艂
22.11.2023
Jak odzyska膰 utracony kod recepty?
Jak odzyska膰 utracony kod recepty?

Zgubienie kodu聽do聽e-recepty聽(recepta online) mo偶e by膰 frustruj膮cym do艣wiadczeniem dla pacjenta, kt贸ry pilnie potrzebuje聽lek贸w聽przepisanych przez聽lekarza. Co zrobi膰, aby odzyska膰 utracony kod? Jak unikn膮膰 takiej sytuacji w przysz艂o艣ci?

Artyku艂
22.11.2023
Depresja endogenna - jakie s膮 jej objawy i przyczyny? Jak wygl膮da leczenie depresji biologicznej?
Depresja endogenna - jakie s膮 jej objawy i przyczyny? Jak wygl膮da leczenie depresji biologicznej?

Depresja endogenna, znana r贸wnie偶 jako depresja biologiczna, jest rodzajem depresji, kt贸rej g艂贸wn膮 przyczyn膮 s膮 czynniki biologiczne i genetyczne, w przeciwie艅stwie do depresji egzogennej, kt贸rej wyst膮pienie jest spowodowane konkretnymi czynnikami psychospo艂ecznymi lub traumatycznym wydarzeniem.W tym artykule przyjrzymy si臋 bli偶ej depresji endogennej, jej cechom charakterystycznym i dost臋pnym formom leczenia.

Artyku艂
28.11.2023
Konsultacja z E-recept膮 za 49.99 Z艁 Tylko w najnowszej aplikacji!