Seronil – informacje o leku, dawkowanie oraz przeciwwskazania

Opublikowano 09.02.2022

Seronil – informacje o leku  dawkowanie oraz przeciwwskazania

Seronil to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stosowany najczęściej do leczenia depresji.

Informacje ogólne, stosowanie oraz dawkowanie leku Seronil

Seronil stosuje się do leczenia dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii.

Preparat występuje w postaci doustnych tabletek zawierających 10 mg fluoksetyny.

Fluoksetyna to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny. Leki z tej grupy blokują usuwanie serotoniny z synapsy, zwiększając tym samym stężenie tego neuroprzekaźnika. Lek Seronil nie działa na inne receptory. Lek stosuje się doustnie, ponieważ fluoksetyna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Można przyjmować ją niezależnie od posiłków. Lek w znacznym stopniu łączy się z białkami osocza. Stabilne stężenie fluoksetyny we krwi uzyskiwane jest po 4 do 5 tygodni leczenia. Lek metabolizowany jest w wątrobie z użyciem enzymu CYP2D6 do aktywnego metabolitu, norfluoksetyny. Fluoksetyna ma bardzo długi okres półtrwania, wynoszący około 5 do 6 tygodni.

Do leczenia depresji i zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych zalecana dawka początkowa to 20mg. Dawkę można stopniowo zwiększać maksymalnie do 60mg na dobę. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy.

W przypadku bulimii leczenie rozpoczyna się od 60mg na dobę i może być zwiększana, jednak nie przeprowadzono badań klinicznych dla dawek powyżej 80 mg na dobę. Nie stwierdzono skuteczności leczenia farmakologicznego bulimii dłuższego niż 3 miesiące. Farmakoterapia powinna być tylko dodatkiem do leczenia psychoterapeutycznego, który umożliwia lepszą kontrolę objadania się i chęci prowokowania wymiotów.

Preparat Seronil może być przyjmowany podczas posiłku jak i bez jedzenia jednorazowo lub w kilku dawkach podzielonych.

Ze względu na długi okres półtrwania aktywne metabolity leku Seronil utrzymują się w organizmie do kilku tygodni od zakończenia przyjmowania preparatu.

Możliwe działania niepożądane leku Seronil

Do rzadko występujących, jednak niebezpiecznych i zagrażających życiu powikłań leczenia preparatem Seronil należy zespół serotoninergiczny. Jest to stan wywołany nadmiernym stężeniem serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Do objawów zespołu serotoninergicznego należą: hipertermia, sztywność i skurcze mięśni, zaburzenia wegetatywne, splątanie, rozdrażnienie, pobudzenie, delirium i śpiączka.

Do najczęściej występujących działań niepożądanych mogących pojawić się podczas stosowania leku Seronil należą: uczucie niepokoju, intensywne sny lub bezsenność, zmęczenie, niechęć do jedzenia, nadmierne pobudzenie, bóle lub zawroty głowy, zaburzenia widzenia, nudności i wymioty, biegunka, zaburzenia połykania, zmiana odczuwania smaku, uczucie suchości w jamie ustnej, nadmierne pocenie się, świąd, wysypka, częste oddawanie moczu lub zatrzymanie moczu, problemy z ejakulacją oraz osiągnięciem orgazmu.

Rzadziej pojawić się mogą nieprawidłowe krwawienia, wybroczyny na skórze, spadek poziomu sodu we krwi, zaburzenia koncentracji, depersonalizacja, ataki paniki, splątanie, omamy, drżenia, tiki, ataksja, drgawki, rozszerzenie naczyń połączone z ortostatycznym obniżeniem ciśnienia krwi, zapalenie wątroby, pokrzywka, wypadanie włosów czy bóle ciała.

Przeciwwskazania oraz środki ostrożności

U pacjentów przyjmujących preparat Seronil może dojść do spadku masy ciała.

Ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo fluoksetyny u dzieci i młodzieży preparat Seronil nie powinien być stosowany u pacjentów poniżej 18 roku życia.

Należy zachować ostrożność stosując lek Seronil u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie podczas zwiększania dawki. Na ogół maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg.

W przypadku nagłego zaprzestania przyjmowania preparatu Seronil może dojść do wystąpienia objawów odstawiennych. W związku z tym od stosowania leku należy odchodzić stopniowo, zmniejszając dawkę na przestrzeni kilku tygodni. Najczęściej występujące reakcje to: zawroty głowy, parestezje, bezsenność lub intensywne sny, osłabienie, niepokój, nudności i wymioty, drżenia, bóle głowy.

Nie należy stosować preparatu Seronil w przypadku nadwrażliwości na substancję aktywną lub pomocnicze leku.

Bezwzględnie nie należy łączyć terapii preparatem Seronil z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Należy również zachować odstęp co najmniej 2 tygodni przed włączeniem fluoksetyny po zakończeniu leczenia inhibitorami MAO. W odwrotnej sytuacji (rozpoczynanie leczenia inhibitorami MAO po leczeniu preparatem Seronil) odstęp powinien wynosić co najmniej 5 tygodni ze względu na długi okres półtrwania metabolitów fluoksetyny. Jednoczesne stosowanie powyższych leków wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia następującego zespołu objawów: hipertermii, sztywności i skurczów mięśni, zaburzeń czynności życiowych, pobudzenia, dezorientacji, delirium i śpiączki.

Należy przerwać leczenie preparatem Seronil w przypadku wystąpienia następujących objawów: wysypka, poważne objawy alergii na lek, stany padaczkowe, wzrost częstości napadów u pacjentów z wcześniej rozpoznaną padaczką, w momencie pojawienia się hipomanii lub manii,

Preparat Seronil powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie, występującymi w przeszłości stanami manii lub hipomanii, cukrzycą (ze względu na możliwość wystąpienia problemów z właściwą kontrolą glikemii), u pacjentów u których w przeszłości występowały krwawienia,

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnej terapii preparatem Seronil oraz lekami takimi jak: doustne leki przeciwkrzepliwe, klozapina, fenotiazydy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, fenytoina, leki serotoninergiczne (tramadol, tryptany), lit, leki metabolizowane za pomocą izoenzymu CYP2D6 (np. flekainid, ekainid, karbamazepina), leki przeciwwirusowe (np. ritonawir, sakinawir, efawirenz)

Nie należy łączyć fluoksetyny z preparatami zawierającymi dziurawiec zwyczajny.

U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zmniejszyć dawkę leku (np. poprzez przyjmowanie 20 mg co drugi dzień).

Ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych może zwiększyć się w pierwszych tygodniach leczenia preparatem Seronil. Z tego względu zalecana jest wnikliwa obserwacja pacjentów w początkowym okresie leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z myślami lub zachowaniami samobójczymi w wywiadzie.

Na początku leczenia preparatem Seronil może dojść do pojawienia się akatyzji, czyli wzmożonego napięcia, poczucia lęku i konieczności pozostawania w ruchu. Zwiększanie dawki jest w tym przypadku niewskazane.

Nie zaleca się spożywania alkoholu w okresie leczenia preparatem Seronil.

Fluoksetyna może być stosowana w ciąży jeśli lekarz stwierdzi, że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Fluoksetyna i jej metabolity przenikają do mleka matki. W związku z tym, jeśli stosowanie leku Seronil jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią lub przyjmować możliwie najniższe dawki preparatu.

Chociaż nie wykazano wpływu fluoksetyny na zdolności psychomotoryczne, przed przystąpieniem do  prowadzenia pojazdów należy upewnić się, że lek nie wpływa negatywnie na zachowanie pacjenta.

Inni czytali również

Metody antykoncepcji u mężczyzn

Metody antykoncepcji u mężczyzn

Antykoncepcja już od starożytności stanowiła bardzo poważny problem wśród ludzi w wieku rozrodczym. Metody, którymi się posługiwano zazwyczaj oddziaływały na kobiecą rozrodczość, a trend ten pozostał z nami do dziś. Kobiety wsuwały do pochwy przedmioty mające zablokować przepływ nasienia np. kłębki waty czy substancje, które zmieniając pH pochwy miały utrudniać ruch plemników np. odchody krokodyla. Spożywały także toksyczne rośliny, które hamowały ich rozrodczość oraz działały poronnie np. kwiaty Sylfionu. Wśród panów zainteresowanie antykoncepcją było dużo mniejsze, ale też metody chronienia partnerki przed zajściem w ciążę były bardziej ograniczone. Jedyną opcją zapobiegającą przedostaniu się plemników w okolię szyjki macicy były metody mechaniczne- prezerwatywy. Niewiele się zmieniło w tej kwestii do czasów dzisiejszych. Mimo iż świadomość społeczeństwa rośnie, a metody antykoncepcji damskiej doskonalone są od wielu lat (pierwsze prace nad tabletką antykoncepcyjną damską rozpoczęły się w 1950 r.), rozwiązania dla mężczyzn pozostają niezmienne. W ostatnich latach rozpoczęły się badania nad  męską hormonalną antykoncepcją, istnieją już doniesienia o powodzeniu testów klinicznych niektórych preparatów. Kwestią czasu jest więc zwiększenie różnorodności antykoncepcji i równoważenie udziału mężczyzn i kobiet w kontroli urodzeń.    

Artykuł
26.01.2022